ช่วงเวลา

posted on 16 Dec 2008 08:01 by happilymay

 

 

เรามาอยู่ที่นี่ตั้งแต่ 4 ตุลาคม 4548

นับถึงวันนี้ ก็ 3 ปี 2 เดือน กับอีก 12 วัน

นานเหมือนกันนะ

นานพอที่จะรัก และ ผูกพัน

แล้วคำถามซ้ำๆ ก็ย้อนกลับมาถาม

อยู่นี่ต่อ หรือ กลับบ้านดีนะ

แล้วทุกๆ ที ที่คำถามนี้ผ่านเข้ามา

มักเป็นช่วงเวลาที่ ชีวิตหลังเขาของครูเมย์ มีความสุขมากเหลือเกิน

โชคชะตา หรือ อะไรกันนะ

ที่ผูก "ครูเมย์" ไว้ที่นี่ทุกที

______________________________

ปีนี้ ผลการสอบโควต้า ประสบความสำเร็จพอสมควร

หลายคนไป มมส.

ในขณะที่ปีนี้ นักเรียนสอบติด มข. มากขึ้น

จาก 1 เป็น 4

เด็กหญิงอ้อ ก็ได้เป็นครูสมใจ

เด็กชายต่อสอบเกษตรได้ทั้ง 2 ที่

เด็กชายแบงค์ติดนิติจนได้

และเด็กชายวศินก็ได้เรียนวิทยาการสมใจ

ส่วนเด็กๆ ที่เหลือ

ก็น่าจะเข้าใจ และมีเทคนิคการสอบ การเลือกคณะมากขึ้น

นี่แหละน้า... สิ่งที่ทำให้ครูมีความสุข

______________

ครุ-ครู เป็นครูย่อมเหนื่อยหนัก

แต่... แค่เพียงศิษย์รักก้าวสู่ฝัน

เหนื่อยที่หนักก็จักสิ้น มลายพลัน

ในหนักนั้น ครูจึงแลก แบกตลอดมา.

_________________

สัปดาห์ที่แล้ว มีแข่งกีฬาเชื่อมสัมพันธ์กับโรงพยาบาล

หัวเรือใหญ่ ที่เปลี่ยนใหม่ของโรงเรียนเรา

ทำให้กิจกรรมการเชื่อมสัมพันธ์ต่างๆ เชื่อมกันได้อย่างเต็มที่

งานปีนี้ คณะครูจึงมีความสุขกันมากๆ

ดังนั้น.. .เมื่อวานที่ไปขูดหินปูนที่โรงพยาบาล

จึง Happy เป็นที่รู้จัก และได้รับการต้อนรับอย่างดี.... ฮิ้ววววว

___________________

ช่วงนี้นักเรียนกำลังซ้อมแข็งกีฬากลุ่ม

เด็กที่นี่ คล้ายจะมีพรสวรรค์ในการเล่นกีฬามากๆ

แต่ก็เป็นพรแสวงที่ไม่รู้ตัวเสียมากกว่า

เพราะเด็กๆ ที่นี่ต้องทำงานหนัก ทำไร่ ทำนา ทำสวน

ก็เลยเป็นการฝึกกล้ามเนื้อ ร่างกายเป็นอย่างดี

ดังนั้น... เลย ถึก อึด แกร่ง กว่าเด็กๆ ในเมือง

การแข่งกีฬาครั้งนี้... หวังว่า จะทำให้ ครูประหยัด กลับมายิ้มได้อีกครั้ง

____________________________

ช่วงนี้ครูเมย์ก็เรียนหนักไม่แพ้เด็กๆ

ถึงแม้เป็นแค่สาขาย่อยของสถาบันเอกชน

แต่ก็ต้องขอขอบคุณผู้บริหารหลักสูตรที่จัดอาจารย์เก่งๆ

จาก มน. มาสอนครูเมย์

เหนื่อย แต่สนุก และมีความสุขกับการเรียนรู้มากๆ

ครูเมย์ชอบเรียนหนังสือ มากกว่าทำงานซะอีกนะ

ทำไงดีหว่า อยากมีเงินเรียนตลอดชีวิต 555

__________________________

ช่วงเวลานี้ มีความสุขจังเลย

ก็เลยขอบันทึกไว้ซะหน่อย

เผื่อเวลาข้างหน้า น้ำตามันจะกลับมาไหลอีก

อย่างน้อย... ชีวิตนี้ก็มีช่วงนี้ไว้ปลอบประโลมใจ

อย่างน้อยมันก็ได้สุขแล้วนะ จะทุกข์บ้างก็ธรรมดาของชีวิต

บันทึกครูเมย์ก็ยังสุขๆ ทุกข์ๆ สลับกันไป

ธรรมดาจะตาย

ดังนั้น... โลกใบนี้ก็จัดสรรทุกอย่างเข้ามาให้เราพยายามฝ่าไปแหละ.

Comment

Comment:

Tweet

ผมเคยคิดจะกลับไปโรงเรียนสมัยประถมแล้วกลับไปให้ครูชื่นชมความสำเร็จของผมในทุกวันนี้ ......แต่ครูเกษียณและเสียชีวิตไปนานแล้ว .....ได้อ่านข้อความที่คุณเขียนทำให้นึกถึงคุณครูสมัยจับมือผมเขียน ก ไก่ รักและ เคารพบุคลากรในอาชีพครูมากๆ ครับ...Hot!

#3 By นู๋ดำ ดอท X-Teen on 2008-12-17 01:49

:]

#2 By karikkik on 2008-12-16 10:45

ตอนนี้อิฉันเขียนย้ายแล้วล่ะ
รอๆ ผลอยู่
จริงๆ แล้วอยากอยู่ที่นี่ อยู่ในชนบท ในเมืองเล็กๆ
แต่ทางบ้านอยากให้กลับไปดูแลท่านย่า
(โอกาสสุดท้ายที่จะได้แสดงความกตัญญู)

ครุ..สาหัสจริงๆ
สู้กันต่อไป

big smile big smile

#1 By |:| ShaKo |:| on 2008-12-16 09:04