เมื่อโลกยังหมุนไป*

ความรักของฉันและเขา ผ่านช่วงเวลามายาวนาน

ผ่านปีที่ 9 ย่างเข้าปีที่ 10

จำได้ว่าเมื่อความรักเกิดขึ้น ตอนเรียนปี 2 

เมื่อใครบางคนมาสร้างสถานภาพของการเป็น "แฟนฉัน"

ฉันเคยพูดไว้ว่า... ถ้าคบกันถึง 10 ปี ค่อยแต่งงานกันเนอะ

(ที่พูดอย่างนั้น เพราะเมื่อวันกระนู้น 20 พอดี นับอีก 10 ปีก็สามสิบ ถือเป็นรถไฟขบวนสุดท้ายพอดี)

ไม่น่าเชื่อว่ารถไฟขบวนแรกที่โดดขึ้น ทอดยาวจนถึงวันนี้

และก็กลายเป็นขบวนสุดท้ายไปแล้ว เมื่อวันที่ 24 ตุลาคมที่ผ่านมา

แล้วเมื่อสถานภาพของเราเปลี่ยนแปลง 

คำที่ใครๆ ชอบถามก็คือ "เป็นไงบ้าง ชีวิตหลังแต่งงาน"

ก็พยายามทบทวนว่ามีอะไรที่เปลี่ยนไปไหม

อืม... ไม่เห็นเปลี่ยนเลย

แต่... งานแต่งงาน กลับทำให้เห็นหัวใจของใครต่อใครชัดเจนมากๆ เลย

ขอบคุณเพื่อนๆ (โดยเฉพาะเพื่อนฝ้าย) และญาติพี่น้องที่มาเหนื่อยช่วยงาน

ขอบคุณพ่อที่น่ารัก และแสนดีซะจนญาติพี่น้องมากมายเต็มใจมาช่วยงานลูกเพื่อรอยยิ้มของพ่อ

ขอบคุณเธอด้วยนะ

ถ้าไม่มีเธอ ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันจะแต่งกะใคร 555